Irak'taki Zinkar kentinin el-Rafa'i bölgesinde yapılan kazılarda, Emevi döneminden kaldığı belirlenen bir cami bulundu. Milattan sonra 679 yılında yapıldığı tespit edilen çamurdan cami en önemli ve büyük dini keşif olarak tarihe geçti.
Irak'in Zikar vilayetinin el- Rafa'i bölgesinde, Milattan Sonra 679 yilinda yapilmis cami kalintilarina rastlandi. Derinlestirilen arastirmalarda, çamurdan yapildigi belirlenen bin 300 yillik caminin Emeviler tarafindan insa edildigi ortaya çikti.
Irak'in Zikar vilayetinde, Emevi dönemine ait çamurdan bir caminin bulundugu belirtildi. Katar Merkezli Al Jazeera yayin kurulusunda yer alan habere göre, Ingiliz ve Irakli kazi ekipleri, ülkenin arkeolojik açidan zengin bölgesinde, tarihi bin 300 yil öncesine kadar giden çamurdan bir cami kesfetti.
Cami kalintilarinin bin 300 yillik oldugu tespit edildi.
Tarihi milattan sonra 679 yilina dayanan çamurdan caminin, Zikar'in el- Rafa'i bölgesinde kesfedildigi ve genisliginin yaklasik olarak sekiz metre, uzunlugunun ise bes metre oldugu kaydedildi.
Arkeologlar, çamurdan caminin en büyük ve önemli dini kesif oldugunu ifade etti.
Caminin ortasinda 25 kisiyi agirlayabilecek küçük bir imam türbesinin de bulundugu belirtildi. Zikar Valiligi Arastirma ve Kazi Dairesi Baskani Ali Shalgham, çamurdan camiyi en önemli ve büyük kesiflerden biri olarak nitelendirerek, su, rüzgar ve yagmurdan kaynaklanan erozyonlar nedeniyle binadan sadece birkaç kalinti kaldigini dile getirdi.
Dört Halife Dönemi’nden (632-661) sonra kurulan Müslüman Arap devleti olan ve Ali bin Ebu Talib’in 661’de öldürülmesinden sonra basa geçen Emevîler, 750’de Abbâsîler tarafindan yikilincaya degin hüküm sürdüler. Baskenti Sam olan devlet en genis sinirlarina 10. halife Hisâm bin Abdülmelik döneminde sahip oldu. Devletin sinirlari Kuzey Afrika, Endülüs, Güney Galya, Mâverâünnehir ve Sind'in fethedilmesiyle doguda Afganistan'a batida ise Güney Fransa'ya kadar ulasmistir.
Emevîler dönemindeki devlet yönetimi sonraki Islam devletlerine örnek olusturdu. Ömer döneminde (634-644) ortaya çikan divan adli kurumu Emevîler daha da gelistirdi. Halifeler devlet islerini vezirler araciligiyla yürütmeye basladilar. Emevî topraklari eyaletlere ayrilarak yönetildi, ama eyaletler Sam’daki merkezi devlete bagliydi. Emevî Devleti, Islam devleti olmaktan çok bir Arap devletiydi. Emevîler, Müslüman Araplar ile Arap olmayan Müslümanlari birbirinden ayiriyorlardi; Arap olmayan Müslümanlara Mevâlî (köle) diyorlar ve devlet yönetiminden, ordudan uzak tutuyorlardi. Ayrica müslüman olduklari halde cizye vergisi almaya devam ediyorlardi. Emevî Devleti’nin yikilmasinda en önemli etkenlerden biri bu ayrimcilik oldu. Araplastirma siyasetinin bir sonucu olarak Arapça devletin tek resmi diliydi. Devlet gelirleri, dinsel gereklerden kaynaklanan vergiler ile fethedilen yerlerden ve savaslardan elde edilen ganimetlerden olusuyordu. Islam tarihinde ilk altin para da Abdülmelik döneminde (685-705) basildi.
Son Emevî Halifesi II. Mervan döneminde (744-750) Abbasiler denetiminde gelisen muhalefet Emevî egemenligini sarsti. Zab Muharebesi'nde Abbasilere maglup olan II. Mervan devletinin yikilisini önleyemedi. Emevî Devleti’nin yikilisinda Ebu Müslim Horasani de önemli bir rol oynadi. Sonunda 750'de Abbasilerin önderi Ebu'l-Abbas Seffah, Emevî egemenligine son verdi ve Emevî hanedaninin yakalayabildigi bütün üyelerini öldürttü. Bu kiyimdan canini kurtarabilen I. Abdurrahman, Ispanya'ya giderek orada Endülüs Emevîleri Devleti'ni kurdu.
Abbasîler uzun süren bir propaganda dönemi ve 747'de açikça baslayan savas sonunda Emevî halifelerini 750'de Sam'dan atmislardir. Abbasîlerin ilk halifesi olan Ebu'l Abbas Seffah bütün Emevî Hanedani mensuplarinin öldürülmesini emretmistir. Bu Emevî katliamindan kaçabilen 10. Emevî Halifesi Hisam bin Abdülmelik'in torunu Abdurrahman Endülüs'e siginmis ve Kurtuba'da Endülüs Emevî Devleti'ni kurmustur. Bu devletin sekizinci emiri olan III. Abdurrahman, 929 yilinda Bagdat'ta idare kuran Abbasî halifelerinin mesrulugunu kabul etmeyerek kendisini Endülüs Emevî halifesi ilan etmistir.